Robots
Cookies

Ustawienia cookies

Strona Teraz Środowisko wykorzystuje cookies. Część z nich jest niezbędna do funkcjonowania strony. Inne służą poprawianiu jakości naszych usług.
Więcej  ›
29.07.2021 29 lipca 2021

„Dzikie” składowiska odpadów zwalczane przez prawo

O nielegalnych składowiskach odpadów gazety donoszą niemal codziennie. Nie znikają, chociaż prawo surowo ich zabrania. Jakie są obowiązujące przepisy prawne i kary za ich nieprzestrzeganie?

   Powrót       17 listopada 2014       Odpady   

Ile jest „dzikich” składowisk?

Główny Urząd Statystyczny za „dzikie wysypisko” uznaje miejsce nieprzeznaczone do składowania odpadów, na którym porzucane są odpady komunalne. W publikacji „Infrastruktura Komunalna w 2012r.” (GUS, Warszawa 2013) podano, że na koniec 2012 r. istniało w Polsce 2334 dzikich wysypisk odpadów, z których 73% znajdowało się na obszarach wiejskich. Było to o 8,1 % mniej niż w roku poprzednim.

Obowiązujący stan prawny

Problem dzikich składowisk miała rozwiązać ustawa z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r. Nr 152, poz. 897 ze zmian.).

Na mocy tej ustawy, gminy przejęły od właścicieli nieruchomości obowiązki dotyczące zagospodarowania odpadów. Nowy system miał być szczelny i nowoczesny. W związku z wdrożeniem ustawy zaistniały jednak w wielu gminach różne problemy prawne i faktyczne. Dzisiaj, mimo odczuwalnej poprawy sytuacji, problem nielegalnych składowisk nadal istnieje.

Art.3 ust.25 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r., poz. 21 ze zmian.), określa składowisko odpadów jako obiekt budowlany przeznaczony do składowania odpadów. Obiektem budowlanym jest w tym przypadku, zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz.1409 ze zmian.), budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową, wraz z instalacjami i urządzeniami. Na budowę oraz użytkowanie takiego obiektu konieczne jest uzyskanie pozwoleń. Aby pozwolenia uzyskać, budowla musi spełniać szereg określonych w prawie, w tym środowiskowym, warunków. Obiekt nie spełniający tych warunków nie może być uznany za budowlę stanowiącą składowisko śmieci. Będzie więc składowiskiem nielegalnym, czyli „dzikim”.

Właściciel nieruchomości nie może składować w sposób dowolny odpadów komunalnych na swojej posesji. Rozdział 3 „Obowiązki właściciela nieruchomości” ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 391 ze zmian.) zobowiązuje go m.in. do wyposażenia nieruchomości w pojemniki służące do zbierania odpadów komunalnych i zbieranie tych odpadów zgodnie z regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Uchwalony przez radę gminy, po zasięgnięciu opinii powiatowego inspektora sanitarnego regulamin, jest aktem prawa miejscowego. Składowanie odpadów w inny sposób, to również tworzenie nielegalnego składowiska. Nad przestrzeganiem przepisów ustawy na swoim terenie, kontrolę prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta, który może poprosić o pomoc Policję.

Sankcje karne

Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach uznaje brak pojemników na odpady komunalne i postępowanie niezgodne ze wspomnianym regulaminem za wykroczenie karane grzywną.

Nielegalne składowanie śmieci na „dzikim” składowisku może stanowić jedno z kilku wykroczeń, za które kary nagany, grzywny lub aresztu przewiduje ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (t.j. Dz.U.z 2013 r., poz. 482 ze zmian.).

Wykroczenia te to: zanieczyszczanie lub zaśmiecanie miejsca publicznego (art.145), wyrzucanie na cudzy grunt polny kamieni, śmieci, padliny i nieczystości (art. 154§2), zanieczyszczanie gleby, wody w lasach albo wyrzucanie tam śmieci (art.162§1), składowanie, zatapianie lub zakopywanie odpadów w lesie (art.162§2); w przypadku wykroczenia z art. 162§1 sąd może orzec nawiązkę, a w przypadku wykroczenia z art.162§2 orzeka nawiązkę do wysokości równej kosztom oczyszczenia środowiska leśnego.

Jeżeli składowanie odpadów może zagrozić życiu lub zdrowiu wielu osób lub spowodować zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, jest ono wówczas przestępstwem. Art. 183 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz.553 z późn.zm.) przewiduje dla sprawcy takiego czynu, w przypadku działania nieumyślnego, karę grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat; dla sprawcy umyślnego: karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Karze od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności podlega również ten, kto wbrew obowiązkowi, dopuszcza do popełnienia tego umyślnego przestępstwa.

Adam Erechemla: Dziennikarz, prawnik

Polecamy inne artykuły o podobnej tematyce:

Inspektorzy GIOŚ wpadli na ślad nielegalnego składowiska odpadów (08 lipca 2021)Przepisy dotyczące monitoringu wizyjnego na składowiskach odpadów zostaną doprecyzowane (20 maja 2021)Rozpoczęto usuwanie trzech tysięcy ton odpadów niebezpiecznych zalegających w Kaliszu (12 maja 2021)Police: 15,3 mln zł dotacji m.in. na usunięcie niewłaściwie składowanych odpadów (11 maja 2021)500 zł mandatu za wywiezienie części samochodowych do lasu (14 kwietnia 2021)
©Teraz Środowisko - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i publikacja tekstów, zdjęć, infografik i innych elementów strony bez zgody Wydawcy są zabronione.
▲  Do góry strony