Robots
Cookies

Ustawienia cookies

Strona Teraz Środowisko wykorzystuje cookies. Część z nich jest niezbędna do funkcjonowania strony. Inne służą poprawianiu jakości naszych usług.
Więcej  ›
16.08.2022 16 sierpnia 2022

Energetyka wiatrowa może stać się kluczowym elementem polskiego miksu energetycznego

Dr Arkadiusz Sekściński jest wiceprezesem Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej oraz autorem wielu publikacji naukowych na temat bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i znaczenia energetyki odnawialnej dla gospodarki państwa.

   Powrót       07 listopada 2014       Energia   
Dr Arkadiusz Sekściński
Wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej, wcześniej dyrektor warszawskiego biura Stowarzyszenia, odpowiedzialny za zagadnienia energetyczne i środowiskowe.

Absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz uczestnik programów stypendialnych w Brukseli, Atenach i Bergen.

Autor publikacji naukowych na temat bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i znaczenia energetyki odnawialnej dla gospodarki państwa.

Podczas pierwszego dnia szczytu energetyczno - klimatycznego Unii Europejskiej, który odbył się 23 października w Brukseli,  uzgodniono, że do 2030 roku Unia jako całość zwiększy udział odnawialnych źródeł energii (OZE) do minimum 27% i poprawi efektywność energetyczną o 27% w stosunku do roku 1990. Przede wszystkim jednak kraje członkowskie zostały zobligowane zredukować emisję gazów cieplarnianych o 40%. Oby teraz decydenci w Polsce dostrzegli szansę na osiągnięcie celu w zakresie CO2 dzięki potencjałowi odnawialnych źródeł energii, głównie - najdynamiczniej rozwijającej się w Polsce - energetyce wiatrowej.

Korzyści ekologiczne i ekonomiczne

Obecnie stosowane technologie wytwarzania energii elektrycznej w Polsce prowadzą do emisji przekraczającej 130 mln ton CO2 rocznie, przyczyniając się do wysokiego kosztu w postaci emisji CO2 na MWh. Sposobem obniżenia emisji CO2 jest rozwój energetyki wiatrowej, co może przyczynić się zarówno do uzyskania określonych celów ekologicznych, jak i wymiernych korzyści ekonomicznych, między innymi w postaci braku konieczności zakupu uprawnień do emisji CO2. Od 2001 r. do września 2014 r. dzięki produkcji prądu w sektorze energetyki wiatrowej uniknięto w Polsce emisji 18,2 mln ton CO2. Polska ma ogromny potencjał dla rozwoju energetyki wiatrowej, nawet na poziomie 15 GW w roku 2020.

Wzrastający import surowców energetycznych

Jednocześnie jednak import wszystkich surowców energetycznych, w tym węgla kamiennego, oraz import energii elektrycznej w Polsce rośnie. W 2012 roku z importu pochodziło 13% węgla kamiennego, 70% gazu ziemnego, 96% ropy naftowej i niemal 2,5% energii elektrycznej. Z uwagi na zwiększające się koszty wydobycia krajowych surowców kopalnych tendencja ta będzie się utrzymywała prowadząc do stopniowego, ale konsekwentnego zwiększania stopnia uzależnienia polskiej gospodarki od zewnętrznych dostaw. Tymczasem wykorzystanie OZE oraz podnoszenie efektywności energetycznej wydłużyłoby na kolejne dziesięciolecia czas korzystania z krajowych zasobów paliw kopalnych. Jednocześnie malejące koszty wykorzystania OZE pozwoliłyby utrzymać ceny energii dla konsumentów na akceptowalnym poziomie.

Polski miks energetyczny

Transformacja polskiego sektora energetycznego jest konieczna nie tylko ze względu na unijne zobowiązania, ale również na stan infrastruktury wytwórczej w Polsce. Najwyższa Izba Kontroli wskazuje(1), że istnieje ryzyko okresowego braku możliwości pokrycia zapotrzebowania na energię elektryczną, począwszy od 2015 r., z powodu konieczności wyłączenia przestarzałych jednostek wytwórczych. Wiele analiz wskazuje, że energetyka wiatrowa może stanowić ważną część nowego miksu energetycznego Polski, co zminimalizuje zagrożenie pojawienia się niedoborów mocy wytwórczych.

Prezentowane przez ekspertów analizy wskazują, że w perspektywie roku 2030 realne wydaje się osiągnięcie pułapu 25-30% udziału energii z OZE w bilansie zużycia energii finalnej w Polsce. Uzyskanie takiego poziomu rozwoju OZE nie tylko pozwoliłoby na wypełnienie celów zaproponowanych przez Komisję Europejską na 2030(2), ale także istotnie podniosło poziom bezpieczeństwa energetycznego Polski.

Dalszy rozwój energetyki wiatrowej w Polsce zależy jednak przede wszystkim od prawodawstwa, które jest obecnie tworzone w Polsce. Chodzi o tzw. ustawę o Odnawialnych Źródłach Energii, która ma określić ramy dalszego wsparcia dla tej branży. Obecnie wielu inwestorów wstrzymuje inwestycje dopóki nowe zasady nie zostaną ostatecznie wdrożone. Procedowany przez Sejm projekt ustawy o OZE daje duże nadzieje, że dotychczasowa niepewność regulacyjna się skończy. Niemniej jednak, niektóre zapisy powinny ulec daleko idącym zmianom. Zastrzeżenia dotyczą korekty systemu zielonych certyfikatów, dyskryminacji energetyki wiatrowej w projektowanym systemie aukcyjnym oraz konieczności stworzenia rzeczywistego okresu przejściowego. Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej stara się na etapie prac parlamentarnych o zmianę niektórych zapisów, które są nieprzychylne energetyce wiatrowej.

Arkadiusz Sekściński

Przypisy

1/ Informacja o wynikach kontroli NIK „Funkcjonowanie i bezpieczeństwo elektroenergetycznych sieci przesyłowych”, marzec 20142/ WISE, W Polskim interesie. Jak wykorzystać politykę energetyczno-klimatyczną UE jako wsparcie rozwoju Polski do 2030?

Polecamy inne artykuły o podobnej tematyce:

Baltic Power podpisuje kontrakt na transport i montaż morskich turbin wiatrowych (19 lipca 2022)Wiatraki wracają na ląd. Rząd przyjął nowy projekt ustawy odległościowej (06 lipca 2022)Energetyka wiatrowa - nowy etap w górniczej karierze (28 czerwca 2022)Budowa kompetencji kluczowa dla bezpieczeństwa (21 czerwca 2022)I bielik cały, i operator syty (16 czerwca 2022)
©Teraz Środowisko - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i publikacja tekstów, zdjęć, infografik i innych elementów strony bez zgody Wydawcy są zabronione.
▲  Do góry strony