Robots
Cookies

Ustawienia cookies

Strona Teraz Środowisko wykorzystuje cookies. Część z nich jest niezbędna do funkcjonowania strony. Inne służą poprawianiu jakości naszych usług.
Więcej  ›
23.10.2021 23 października 2021

Siódmy Program działań UE na rzecz ochrony środowiska

Środowiskowa polityka Unii Europejskiej oparta jest na programach. Przypominamy ich historię i podstawowe założenia siódmego, obecnie obowiązującego, programu.

   Powrót       21 listopada 2014       Zrównoważony rozwój   

Pierwsze programy

Od 1973 r. ramy działań Wspólnoty w dziedzinie środowiska stanowią programy. Trzy pierwsze programy obowiązujące w latach 1973-1986 przyjmowane były bez podstawy traktatowej, którą wprowadził dopiero Jednolity Akt Europejski.

Szósty program obowiązujący w czasie polskiej akcesji

Polska przystąpiła do Unii Europejskiej w czasie trwania Szóstego programu działań na rzecz ochrony środowiska, który obowiązywał od 2001 do połowy 2012 r. (OJ L 242 z 10.9.2002, s.1).

Program określił cztery priorytetowe obszary, w jakich powinny być podejmowane działania:

- powstrzymanie zmian klimatu,
- ochrona przyrody i bioróżnorodności,
- zapewnienie jakości środowiska odpowiedniej dla zdrowia ludzi,
- zrównoważone wykorzystanie zasobów i gospodarka odpadami.

Krytyczna ocena EKES

Działania przewidziane dla poszczególnych priorytetów nie zostały w pełni zrealizowane. Wskazał na to Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, w opinii rozpoznawczej, opracowanej w styczniu 2012 r., na wniosek prezydencji duńskiej (Dz.Urz. C 191 z 29.6.2012, s.1).

Komitet jako podstawowe minusy w realizacji Szóstego programu wymienił:

- brak realnych działań w zakresie ochrony gleby, wynikajacy szczególnie z braku porozumienia Rady w sprawie wniosku legislacyjnego Komisji dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiający ramy dla ochrony gleby,
- niezrealizowanie do 2010 r. powstrzymania utraty różnorodności biologicznej, choć temat ten był uwzględniany we wszystkich dotychczasowych programach.

Komitet przypomina również, że Szósty Program miał wprowadzać w życie strategię zrównoważonego rozwoju, która bez rozgłosu i bez decyzji Rady „popadła w zapomnienie”, W związku z tym EKES nie widział sensu we wdrażaniu (…) kolejnego instrumentu ochrony środowiska, w postaci siódmego programu działań w zakresie środowiska.

Siódmy program - cele priorytetowe

Pomimo niekorzystnej opinii EKES 20 listopada 2013 r. przyjęta została decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1386/2013/UE w sprawie ogólnego unijnego programu działań do 2020 r. „Dobra jakość życia z uwzględnieniem ograniczeń naszej planety” (Dz.Urz. L347 z 28.12.2013, s.171)

Decyzja zobowiązuje instytucje Unii i państwa członkowskie do podejmowania działań służących osiągnięciu celów priorytetowych Siódmego Programu, który stanowi załącznik aktu, a wszelkie organy publiczne do współpracy z przedsiębiorstwami, partnerami społecznymi, społeczeństwem europejskim i obywatelami w realizacji programu.

Cele priorytetowe Siódmego Programu to:

- ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii,
- przekształcenie Unii w zasobooszczędną, zieloną i konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną,
- ochrona obywateli Unii przed związanymi ze środowiskiem presjami i zagrożeniami dla zdrowia i dobrostanu,
- maksymalizacja korzyści z prawodawstwa środowiskowego, doskonalenie wiedzy i bazy dowodowej w zakresie środowiska i ochrony klimatu,
- zabezpieczenie inwestycji ekologicznych i wspieranie zrównoważonych miast,
- lepsze uwzględnianie w działaniach bardziej spójnej polityki środowiskowej i efektywne podejmowanie wyzwań międzynarodowych, dotyczących środowiska i klimatu.

Jednym z kluczowych elementów programu jest adaptacja do zmian klimatu, powiązana z wieloma innymi aspektami środowiskowymi, takimi jak ochrona gleby, zrównoważone środowisko miejskie, zrównoważona ochrona wód i środowiska morskiego.

Wizja na rok 2050

Siódmy Program zawiera wizję na rok 2050, w którym to roku obywatele mają się cieszyć dobrą jakością życia, z uwzględnieniem ekologicznych ograniczeń planety, w gospodarce nic się nie marnuje, różnorodność biologiczna jest przywracana, a niskoemisyjny wzrost - oddzielony od zużycia zasobów - wyznacza drogę rozwoju globalnego.

Adam Erechemla: Dziennikarz, prawnik
©Teraz Środowisko - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i publikacja tekstów, zdjęć, infografik i innych elementów strony bez zgody Wydawcy są zabronione.
▲  Do góry strony