Korzystając z naszej strony internetowej, wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies. Więcej informacjiClose
Pompy ciepła powietrze/woda LA S-TU, LA S-TUR - do grzania i chłodzenia firmy Glen Dimplex Polska
Smart Room Heating - aplikacja, która wspiera wydajność pomp ciepła firmy Glen Dimplex Polska

Przemysł to wciąż niedoceniany gracz w klimatycznym rozdaniu

a+a-    Powrót       22 marca 2019       Powietrze i klimat   

Wyzwania europejskiej polityki klimatycznej są już dziś ambitne, a co dekadę będą rewidowane w kierunku pogłębiania ambicji. Polskę czeka zatem maraton, więc już dziś pora zabrać się poważnie za realizację celów i niczego nie zostawiać na jutro.

Najnowszy raport WiseEuropa nt. „Nowe otwarcie. Polska na drodze zeroemisyjnej gospodarki” poddaje analizie, w jaki sposób w naszym kraju realizuje się założenia polityki europejskiej(1).

O motywach powstania raportu a także głównych rekomendacjach opowiedział nam w wywiadzie prezes WiseEuropa Maciej Bukowski.

Nie zapominajmy o przemyśle

Autorzy raportu stwierdzają, że właśnie przemysł jest sektorem, którego wyzwania redukcyjne zostały w dużej mierze pominięte w projekcie Krajowego Planu na Rzecz Energii i Klimatu, co może być pokłosiem tego, że przemysł rzeczywiście pozostawał do niedawna na marginesie europejskich działań na rzecz klimatu. Dyskusja wokół uczestnictwa firm przemysłowych w systemie EU ETS przez wiele lat koncentrowała się na zagrożeniu carbon leakage, czyli przeniesieniem części produkcji poza granice Unii – czytamy w raporcie.

Przełomem w tej kwestii było podpisanie Porozumienia Paryskiego i zobowiązanie Europy do budowy zeroemisyjnej gospodarki. To ożywiło dyskusję o sposobach dekarbonizacji produkcji przemysłowej, jak zauważają jednak autorzy raportu, toczy się ona głównie w krajach Europy Zachodniej, podczas gdy we wschodniej części kontynentu, w tym w Polsce, uwaga decydentów wciąż skupia się na energetyce, transporcie i budownictwie.

Opcje redukcyjne

Przegląd możliwych opcji redukcyjnych dla polskiego przemysłu wskazuje, że pula zeroemisyjnych technologii przemysłowych nie jest pusta. Z raportu wynika, że najbardziej konwencjonalną alternatywę stanowi uzupełnienie tradycyjnych instalacji wytwórczych o możliwość wychwytywania dwutlenku węgla. Mianowicie gaz ten może zostać wyizolowany ze strumieni procesowych lub gazów spalinowych, skompresowany, a następnie przetransportowany gazociągami lub statkami do obszarów permanentnego składowania w formacjach geologicznych (CCS – ang. Carbon Capture and Storage) lub wykorzystany do produkcji chemikaliów, paliw, nawozów i innych produktów (CCU – ang. Carbon Capture and Usage).

Druga strona medalu

W przeciwieństwie do inwestycji w efektywność energetyczną oraz źródła odnawialne, wychwytywanie CO2 podwyższa jednak koszty inwestycyjne i operacyjne działalności. Z tego powodu elektrownie węglowe oraz gazowe z CCS przegrywają konkurencję o miejsce w przyszłym systemie energetycznym z alternatywnymi technologiami zeroemisyjnymi, w szczególności z szybko taniejącymi źródłami odnawialnymi i magazynami energii. Technologia CCS/CCU pozostaje jednak jedną z kluczowych opcji rozważanych dla przyszłej dekarbonizacji przemysłu. Alternatywne procesy cechują się bowiem z reguły jeszcze wyższą energochłonnością, są pozbawione przewagi kosztowej lub wymagają znacznego wzrostu dostaw zeroemisyjnej energii (rozbudowy mocy). Dodatkowo, w niektórych branżach (np. produkcji cementu) emisje procesowe, nie mogą być wyeliminowane przez proste wprowadzenie zeroemisyjnych źródeł energii.

Biomasa

Autorzy zwracają uwagę, że w wielu branżach przemysłowych użytkujących obecnie paliwa kopalne w celach produkcji ciepła przemysłowego – np. w wytwarzaniu papieru, cementu, szkła czy wyrobów chemicznych – wykorzystanie biomasy w celach energetycznych może okazać się kluczowym sposobem osiągnięcia pożądanego poziomu redukcji emisji. Pokrewną alternatywą dla wykorzystania paliw kopalnych w przemyśle jest także wodór. Ponieważ może on być wykorzystywany jednocześnie jako sposób magazynowania energii, jako paliwo w ogniwach paliwowych (w transporcie) oraz jako zamiennik węgla przy redukcji rudy żelaza w procesie produkcji stali, opcja ta ma walor systemowy.

Gdzie jesteśmy?

Konkluzja wynikająca z przeprowadzonej przez Wise Europa analizy jest taka, że niezależnie od wyboru ścieżki technologicznej, dekarbonizacja produkcji przemysłowej do roku 2050 wiąże się z dużymi wyzwaniami wdrożeniowymi, kosztami i ryzykiem dla poszczególnych krajów, regionów i miast. Autorzy stwierdzają wprost, że „z tego punktu widzenia niepokoić musi projekt polskiego Krajowego Planu na rzecz Energii i Klimatu. Nie przedstawia on scenariuszy długoterminowej transformacji przemysłu, bez czego nie jest możliwa ocena wpływu tej branży na pozostałe sektory, m.in. skali niezbędnych inwestycji w zeroemisyjne źródła energii elektrycznej czy możliwość wykorzystania biomasy”.

Katarzyna Zamorowska: Dziennikarz, prawnik

Przypisy

1/ Raport można pobrać tutaj:
http://wise-europa.eu/wp-content/uploads/2019/03/Nowe_otwarcie_Polska_zeroemisyjna.pdf

Polecamy inne artykuły o podobnej tematyce:

Wracają nierozwiązane kwestie Pakietu z Katowic (17 czerwca 2019)Wielka Brytania zdeterminowana w osiągnięciu neutralności węglowej do 2050 r. (14 czerwca 2019)40 tysięcy nowych miejsc pracy według scenariusza dynamicznego rozwój energetyki wiatrowej (12 czerwca 2019)Projekt ws. rekompensat dla branż energochłonnych przyjęty przez Komitet Stały (07 czerwca 2019)Porozumienie paryskie mają wygrać wszyscy (05 czerwca 2019)
©Teraz Środowisko - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i publikacja tekstów, zdjęć, infografik i innych elementów strony bez zgody Wydawcy są zabronione.
▲  Do góry strony
Finansowanie termomodernizacji budynków wielorodzinnych