Robots
Cookies

Ustawienia cookies

Strona Teraz Środowisko wykorzystuje cookies. Część z nich jest niezbędna do funkcjonowania strony. Inne służą poprawianiu jakości naszych usług.
Więcej  ›
22.04.2024 22 kwietnia 2024

Zagrożenia klimatyczne wyzwaniami dla Europy. Raport EUCRA

Europa jest najszybciej ocieplającym się kontynentem na świecie. Jej mieszkańcy są narażeni też na inne zagrożenia klimatyczne. Według raportu EUCRA wiele z nich osiągnęło już poziom krytyczny, którego skutki mogą być katastrofalne.

   Powrót       11 marca 2024       Ryzyko środowiskowe   

Ekstremalne zjawiska pogodowe, których doświadczaliśmy w ciągu ostatnich lat (upały, susza, pożary, powodzie), mają się nasilać. Ocena EEA przedstawia pogląd, według którego europejska polityka i działania adaptacyjne nie postępują wystarczająco dynamicznie, zestawiając je z szybko rosnącymi zagrożeniami. Stopniowe dostosowywanie się  do zmian najprawdopodobniej nie przyniesie satysfakcjonujących efektów – wiele środków, które mają na celu poprawę odporności na zmiany klimatu, wymaga sporo czasu na wdrożenie. Warto zauważyć, że pilne działania należy podejmować nawet w stosunku do tych ryzyk, które nie osiągnęły jeszcze krytycznego statusu.

Niektóre europejskie regiony stanowią swego rodzaju punkty zapalne dla wielu zagrożeń klimatycznych. Przykładowo – Europa Południowa jest szczególnie narażona na bycie dotkniętą pożarami oraz wpływ niedoboru ciepła i wody na produkcję rolną, pracę na świeżym powietrzu i ludzkie zdrowie. Z kolei nisko położone przybrzeżne tereny są wyjątkowo silnie poddane ryzykom powodzi.

Lwia część zagrożeń klimatycznych wymaga natychmiastowych działań

EUCRA opisuje 36 głównych zagrożeń dla europejskiego klimatu, które sklasyfikowano w kilku szerokich kategoriach:

  1. ekosystemy. Prawie wszystkie zagrożenia mieszczące się w tym klastrze wymagają pilnych lub bardziej intensywnych działań. Szczególnie poważne są zagrożenia dot. ekosystemów morskich i przybrzeżnych;
  2. żywność. Zagrożenia suszą i upałami, dotykające produkcji roślinnej w Europie Południowej, osiągnęły już poziom krytyczny. Coraz bardziej narażona na szkody jest także Europa Środkowa. Jednym z rozwiązań może być częściowe przejście z białek zwierzęcych na uprawiane w sposób zrównoważony białka roślinne, co zmniejszyłoby zużycie wody w rolnictwie i zależność od importowanej paszy;
  3. zdrowie. Szczególne szkody zdrowotne mogą dotknąć najbardziej narażonych na upały grup społeczeństwa – pracowników zewnętrznych, osoby starsze, mieszkańców źle zbudowanych mieszkań. Konieczność zmniejszenia zagrożeń w tym obszarze nie mieści się jednak w tradycyjnej polityce zdrowotnej;
  4. infrastruktura. Europejskie środowisko architektoniczne, a także kluczowe usługi z zakresu energii, wody i transportu, są tym bardziej zagrożone, im częściej występują ekstremalne zjawiska pogodowe. Wprawdzie ryzyko powodzi na wybrzeżach nie jest zarządzane w zły sposób, jednak podnoszący się poziom mórz i zmiany w schematach burz, mogą mieć niszczycielski wpływ na ludzi, infrastrukturę i działalność gospodarczą;
  5. gospodarka i finanse. Oba sektory stoją w obliczu wielu zagrożeń klimatycznych, które w ekstremalnych przypadkach mogą wpływać na zwiększenie składek ubezpieczeniowych, wydatków rządowych i kosztów pożyczek, a także na aktywa i kredyty hipoteczne.

Ponad 50% zagrożeń wspomnianych w raporcie wymaga podejmowania dalszych działań. Osiem z nich ma charakter szczególnie pilny (głównie w celu ochrony ekosystemów, ochrony ludzi przed upałami, ochrony ludzi i infrastruktury przed powodziami i pożarami oraz zabezpieczenia rentowności europejskich mechanizmów solidarności).

Bliższa współpraca to klucz

Państwa członkowskie UE poczyniły znaczne postępy w przeciwdziałaniu zagrożeniom klimatycznym. Krajowe oceny ryzyka klimatycznego są coraz częściej wykorzystywane przy opracowywaniu polityki adaptacyjnej. Niewystarczająca jest jednak gotowość społeczna do wdrażania polityki klimatycznej. Większość zagrożeń przywołanych w raporcie jest uważana za „współwłasność” UE. EEA podkreśla, że członkowie Unii Europejskiej muszą ze sobą współpracować, angażując przy tym do działania szczeble samorządowe.

Dominika Góra : Koordynatorka redakcji

Polecamy inne artykuły o podobnej tematyce:

Konkluzje Rady Europejskiej. Na tapecie nowy ład i suwerenność energetyczna (22 kwietnia 2024)European Solar Charter podpisana. Unijne wsparcie dla sektora fotowoltaicznego (17 kwietnia 2024)Joanna Piekutowska na stanowisku Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (16 kwietnia 2024)Dobre praktyki dla rzek żwirodennych (16 kwietnia 2024)Pełczyńska-Nałęcz o inwestowaniu w m.in. zieloną tranformację. Polityka Spójności i KPO (15 kwietnia 2024)
©Teraz Środowisko - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i publikacja tekstów, zdjęć, infografik i innych elementów strony bez zgody Wydawcy są zabronione.
▲  Do góry strony