Robots
Cookies

Ustawienia cookies

Strona Teraz Środowisko wykorzystuje cookies. Część z nich jest niezbędna do funkcjonowania strony. Inne służą poprawianiu jakości naszych usług.
Więcej  ›
18.08.2022 18 sierpnia 2022

Gospodarka gruntowa o obiegu zamkniętym

Przeznaczanie nowych terenów pod zabudowę zagraża bezpieczeństwu środowiskowemu na świecie. Według Europejskiej Agencji Środowiska (EEA), spory i potencjał tkwi w terenach już zabudowanych, których nie wykorzystujemy w maksymalnym stopniu.

   Powrót       13 grudnia 2016       Planowanie przestrzenne   

Gospodarka o obiegu zamkniętym (ang. circular economy) zwykle kojarzona jest z wielokrotnym używaniem przedmiotów codziennego użytku. Tymczasem w szerszym rozumieniu obejmuje ona wszystkie wykorzystywane przez człowieka zasoby, w tym również glebę. Ponowne wykorzystanie opuszczonych i niewykorzystanych całkowicie terenów wzrosło w krajach EEA-39 (tj. państwach członkowskich i współpracujących z Europejską Agencją Środowiska) z 2-2,2 proc. w latach 1990-2000 do ok.  2,7-2,9 proc. w latach 2006-2012. Wciąż, zdaniem ekspertów, jest to jednak poziom niewystarczający.

Maksimum zysku przy minimum nakładów

Pokrycie gruntów nieprzepuszczalnymi warstwami materiałów, np. asfaltem, powoduje poważne zaburzenie cykli środowiskowych i wpływa m.in. na obieg wody w przyrodzie oraz malejące z czasem wartości odżywcze gleby. Dlatego tak ważne jest, by raz „zabrane” środowisku naturalnemu i przekształcone tereny zostały przez człowieka maksymalnie wykorzystane. W związku z dynamicznym rozwojem miast, istotnym wyzwaniem stało się więc zahamowanie „grabieży” nowych gruntów oraz zapobieganie zjawisku tzw. "rozlewania się" miast. Zdaniem ekspertów, taki swoisty recykling ziemi, może mieć spory wkład w realizację gospodarki o obiegu zamkniętym, według której z ograniczonych zasobów (w tym przypadku gleby) mamy czerpać maksymalne korzyści. Ziemia teoretycznie raz „skonsumowana” może okazać się ponownie przydatna. Chodzi o jej wykorzystanie nie tylko do celów ściśle produkcyjnych, ale na przykład rekreacyjnych.

Rewitalizacja w dobie kryzysu

Autorzy przygotowanego przez EEA raportu wyróżniają dwa rodzaje działań: recykling szary (ang. grey recycling), czyli ponowne wykorzystywanie istniejącej infrastruktury oraz jej adaptacja do nowych zadań i recykling zielony (ang. green recycling), czyli równanie z ziemią dotychczasowej zabudowy i tworzenie terenów zielonych "od zera". Szczególnie w dobie globalnego kryzysu, na znaczeniu zyskuje przede wszystkim pierwszy z wymienionych. Jest to spowodowane przede wszystkim stosunkowo dużą podażą infrastruktury wybudowanej w czasach względnie dobrej koniunktury światowej gospodarki i budowlanego "boomu". Dziś większość przedsiębiorców szuka oszczędności, co naturalnie skłania inwestorów do rewitalizacji już istniejących zabudowań.

Kamil Szydłowski: Dziennikarz, prawnik

Polecamy inne artykuły o podobnej tematyce:

Rzeszów: Kluczowe inwestycje dla zwiększenia bezpieczeństwa mieszkańców w ramach Stop powodzi! (03 czerwca 2022)Już za miesiąc 10. Jubileuszowa edycja Ogólnopolskiego Szczytu Energetycznego OSE GDAŃSK 2022 (13 maja 2022)W 100 dni przez 26 krajów. Globalny ruch społeczny na rzecz ratowania gleby (07 marca 2022)Powołanie Pełnomocnika ds. Żuław Wiślanych (31 stycznia 2022)Adaptacja do zmian klimatu w 7 województwach z dofinansowaniem (14 stycznia 2022)
©Teraz Środowisko - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i publikacja tekstów, zdjęć, infografik i innych elementów strony bez zgody Wydawcy są zabronione.
▲  Do góry strony